θεατρική παράσταση “Υιοθεσία” στην ποντιακή διάλεκτο

theatriko-uiothesia-017Το κοινωνικό έργο «Υιοθεσία» από την θεατρική ομάδα της Ένωσης Ποντίων Πολίχνης και έργο του κ. Κυριάκου. Σ. Σαχανίδη και σε σκηνοθεσία της κ. Γεωργίας Σιδηροπούλου στην ποντιακή διάλεκτο, παρακολουθήσουν θεατές που βρέθηκαν στο Δημοτικό θέατρο του Δήμου Παύλου Μελά «Χρήστος Τσακίρης» Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Αϊβαζίδης, Ο «Αϊβά΄ης»

«Θα φέρω ξύλα ασ΄σο ραχίν, ασ΄σήν κάρδια μ΄φωτία
σ΄έναν τόπον θα θέκ΄ατα και καίγω όλια μίαν.»

Είναι μια σχολή ολόκληρη αυτά τα «λαγκαδιανά» τραγούδια. Μελωδίες και δίστιχα που μεταφέρθηκαν ατόφια από τα Σιμοχώρια της Τραπεζούντας, στα… σιμοχώρια της Θεσσαλονίκης (επαρχία Λαγκαδά). Τη σχολή αυτή δημιούργησε άτυπα και χωρίς να το επιδιώξει ο αυθεντικός λυράρης και μοναδικά απλός τραγουδιστής Χρήστος Αϊβαζίδης. Μια απλότητα ζηλευτή με αβίαστο και ανεπιτήδευτο λαρυγγισμό και σταθερά πατήματα φωνής. Είχε, άλλωστε, γερές βάσεις το ταλέντο του.

Γιός του γνωστού λυράρη Χαράλαμπου, από το Αργαλί Τραπεζούντας και της Ελένες. Γεννιέται εκεί το 1915 και με τον ξεριζωμό εγκαθίσταται οικογενειακώς στο Κολχικό Λαγκαδά. Νωρίς ξεχωρίζει για το ταλέντο του και γίνεται γνωστός στα γύρω χωριά και στη Θεσσαλονίκη. Παίζει λύρα «σο ποδάρ΄», ανεβαίνει στα τραπέζια και γενικότερα χαρακτηρίζεται ως «τη χαράς το σονλίκ΄». Μαθαίνει λύρα και ο αδελφός του Ανέστης και παίζουν ταυτόχρονα σε πανηγύρια και γάμους, ο ένας στην πλευρά του γαμπρού και ο άλλος στης νύφης. Φιλότιμοι και ανιδιοτελείς, ικανοποιούν την επιθυμία κάθε διασκεδαστή.

Ο «Αϊβά΄ης», γίνεται γρήγορα πολύ γνωστός και καθοδηγεί (ακόμη και σήμερα) πολλούς λυράρηδες και τραγουδιστές. Ένα άλλο πάθος του εκτός τη λύρα είναι το κηνύγι. Απολαμβάνει τη ζωή και χαίρεται την κάθε της στιγμή. Το τέλος του , όμως, θα αποβεί μοιραίο. Στα μέσα Μαρτίου του 1972 και γυρνώντας από αρραβώνες στο Κολχικό, κάπου εκεί στο Δερβένι, σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Καθόταν στη θέση του συνοδηγού και λέγεται ότι κρατούσε τη λύρα. Τη σήκωσε ψηλά, για να τους προσέξει, ίσως, το αντίκρυ αυτοκίνητο. Ξεψύχησε, κρατώντας ακόμη τη λύρα στο χέρι.

Τα Σιμοχώρια της Τραπεζούντας έχουν, ίσως, από τα πιο μελωδικά και αυθεντικά ποντιακά ακούσματα. Επιτραπέζια και διπάτ΄ ,κυρίως, εκφράζουν τις δόξες και τα μεγαλεία μιας Αυτοκρατορίας αλλά και την ψυχοσύνθεση του ποντιακού λαού, χωρίς να αποτελούν αστική μουσική. Ο Χρήστος Αϊβαζίδης από το Αργαλί, ο Πάντζον ασ΄σο Κοιλάδ΄, ο Σαμάλογλης ασ΄σα Μεσσαρέας (και πολλοί άλλοι) ήταν γνήσιοι ερμηνευτές της μουσικής παράδοσης της συγκεκριμένης περιοχής.
 της Μυροφόρας Ευσταθιάδου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ποντιακή Γνώμη – Τεύχος Ιουλίου
(http://epontos.blogspot.com/)