Γνωμικά

Τ’ αντρού ο θάνατος, έλεαν τ’ εμετέρ, έν’ χαλασμονή, άματη παιδί έν’ καμονή.

– Ο θάνατος του συζύγου είναι χαλασμός για το σπιτικό, διότι αφήνει απροστάτευτη την οικογένεια, ενώ ο θάνατος ενός παιδιού είναι βαρύς και αγιάτρευτος καημός.

Τη δουλείαν, ντό θα εντάς, αποκατάν ´κι θα τερείς.

– Τη δουλειά που θα κάνεις δεν πρέπει να κοιτάς τον ουρανό, δηλαδή τον καιρό. Αυτό λεγόταν από τους πόντιους γεωργούς.

Το xέρ’ το xέρ’ νίφι’ και τα δύο εντάμαν τον πρόσωπον.

– Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δύο το πρόσωπο.

Η εγάπ’ άψιμον έν’, για εμπαίντς απέσ’ και καίεσαι, για στέκς από μακρά και ριγάς.

– Η αγάπη φωτιά είναι ή μπαίνεις μέσα και καίγεσαι ή στέκεις από μακριά και κρυώνεις.