Ο Ποπα-Χρήστον

Ο Ποπα- Χρήστον επροσκάλεσεν τον Γούμενον τη Παναγίας τη Σουμελάς σο τραπέζ. Νεστεία έτον, κάποιος ρουσσιάλης εδώκεν ατον έναν κουτόπον μαύρον χαβιάρ. Αρ εξέγκεν στίπα λάχανα, ελαίας και το χαβιάρ, να πέρνε απ’ ένα μεζέν με το ρακίν, πριν να τρώγνε.
Ο Γούμενον εφήκεν ούλια κ’ ερούξεν απάν σο χαβιάρ. Τερεί ο ποπάς, πάει το χαβιάρ!

Διαβάστε περισσότερα

Ένας σιδηροδρομικός

Ένας σιδηροδρομικός εξέρνεν ολίγα γράμματα κι εθέλνεν να γίνεται γιατρός.
Εσέγκεν μέσον κι επέρεν το δίπλωμα τη γιατρού-Παθολόγου.
Μίαν, είνας γαρή, που είxεν ευκοίλιαν, εσέβεν σο ιατρείον ατ’ .

– Γιατρέ, έχω ευκοίλιαν.

Ο γιατρόν λέει ατεν΄ ‘έλα κάθ’κα και θέκ’ ατεν απάν σο κρεβάτ΄.
Ατός εργαλεία γιατρού ΄κ΄είxεν.
Είχεν έναν φενέρ’, που εστερίενεν τα τρένα κι έναν συριχτέραν. Επήεν οπίσ’ ας σην γαρήν με το φενέρ’ αφτιγμένον.
Λέει ατον η γαρή:

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μίμης ας σην Τσερκόβιαν

Ο Κουτμήρτς ο Μίμης ας σην Τσερκόβιαν με τον Χαράλαμπον τον Σπυριδωνίδην, σην Καλλιθέα έτανε γειτονάδες.
Τ’ οσπίτα έσαν τ’ έναν δίπλα σ’ άλλο. Τη Μίμη η γαρή έτονε ας σην Οινόη Κοζάνης.
Έναν ημέρα ο Μίμης ετάβιξεν με τη γαρήν ατ κι ύβριζεν το κουνίν ντ’ εκουνίεν.
Ο Χαράλαμπος εθύμωσεν και εποίκεν ατον παρατήρησην.

Διαβάστε περισσότερα

Ένας παχυμένος ηλικιωμένος

Ένας παχυμένος ηλικιωμένος, με την κοιλίαν πέραν κέσ’,
εκάθουτον σο παλγόν’ τ’ οσπιτί ατ’.
Αυγουστος μήνας, ζέστα, καμινωσία κι ατός εφόρ’νεν
κοντόν πανταλόν’ κι εφαίνουσαν τα κάκαλα τ’.

Διαβάστε περισσότερα