Σα ραχία τη Σαμψούντας, παίξον Κεμεντζέ

stixoi

Στίχοι & Βιντεο – Σα ραχία τη Σαμψούντας, Παίξον Κεμεντζέ

Σα ρασσία τη Σαμψούντας
Και σο Κασαμπάν,
Ση Σεβάστεια, σην Πάφραν
Κι ους το Ερεβάν

Παλικάρια α σον Πόντον
Τον ντουσσμάνον κρούν!
Εν ολίγον, άμα, μάνα,
Τοι πολλούς νικούν.

Παλικάρια α σον Πόντον
Τον ντουσσμάνον κρούν
Ορκισμένα είναι, μάνα,
Ατοί θα νικούν

Το Χαραλαμπίδην έχνε
Ατοί αρχηγόν
Και τον Κοντοδρακονίδη
Το σταυραετόν,

Τον Αετών τον Τσαουσίδη,
Τον Παντέλ-αγά,
Τον Ανθόπουλον το Βάσον
Τον Αντών πασσά.

Καπετάνιος δοξασμένος
Και παλικαράς,
Με παιδία ένα κι ένα!
Ο Κοτζαναστάς.

Που α ση Χάρτζας τα ρασσία
Ατος κατηβαίν’,
Τον ντουσσμάνον με  μανία
Κρούει και διαβαίν’.

Σα ρασσία ξημερών’νε
Και κοιμούντα’νε,
Τον ντουσσμάνον κι τσαλεύ’νε,
Κι φογούντανε.

Για τον Πόντον πολεμούνε,
Λύγουνταν ατοί,
Τα κορμία ‘τουν αφήν’νε
Απάν σο ρασσίν.

Α ση ψυμ εβγαίν λαλίαν κ τα χίλιαμ
λεγν ατο ψη’μ’ατο τη τραγωδία οι αγγέλ εξέρν’ατο

Παίξον κεμενζτέ μη στεκ’ς τα παράπονα μ εξερ’ς και
θα σκόνω σον χορό ολτ’ς τοι Πόντιους εγώ.

Αρχινώ τη τραγωδίαν κλάψων λύρα με τ’εμέν ση
πατρίδα’μ για τη γλώσσα’μ είπανε ξένον εν.

Παίξον κεμενζτέ μη στεκ’ς τα παράπονα μ εξερ’ς και
θα σκόνω σον χορό ολτ’ς τοι Πόντιους εγώ.

Για τη πίστη τη πατρίδα θάνατο εγνώρστα’με και
τα χώματα του Πόντου αίματα επότσαμε

Παίξον κεμενζτέ μη στεκ’ς τα παράπονα μ εξερ’ς και
θα σκόνω σον χορό ολτ’ς τοι Πόντιους εγώ.

Τραγωδώ την ιστορίαν δω ολ για να μαθαν’ατο με
το αίμαν εν γραμμένον να μη ανασπάλν’ατο

Παίξον κεμενζτέ μη στεκ’ς τα παράπονα μ εξερ’ς και
θα σκόνω σον χορό ολτ’ς τοι Πόντιους εγώ.

————————————

Ελεύθερη απόδοση Στα βουνά της Σαμψούντας , παίξε κεμεντζέ μην κάθισε

Στα βουνά της Σαμψούντας
και στο Κασαμπάν
και στη Σεβαστεια στη Πάφρα
και ως το Ερεβαν.

Παλικάρια από τον πόντο
τον τύραννο χτυπάνε
είναι λίγοι όμως μάνα
τους πολλούς νικούν

παλικάρια από τον πόντο
τον τύραννο χτυπάνε
ορκισμένοι είναι μάνα αυτοί
θα νικήσουν

Το Χαραλαμπίδην
έχουν για αρχηγό
Και τον Κοντοδρακονίδη
Το σταυραετόν

Τον Αετών τον Τσαουσίδη
Τον Παντέλ-αγά
Τον Ανθόπουλον το Βάσον
Τον Αντων πασσά.

Καπετάνιος δοξασμένος
Και παλικαράς,
Με παιδιά ένα κι ένα όπως
Ο κωστ’ Αναστάς.

που από τη Χάρτζας τα βουνά
αυτός κατεβαίνει
τον τύραννο με μανία
χτυπάει και προχωράει

στα βουνά το ξημερώνουν
και κοιμούνται
τον τύραννο δεν νοιάζονται ( δεν δίνουν σημασία )
δεν φοβούνται

για τον Πόντο πολεμάνε
θυσιάζονται αυτοί
τα κορμιά τους αφήνουν
απάνω στο βουνό,

Από την ψυχή μου βγαίνει φωνή και τα χείλη μου το λένε,
ψυχή μου αυτό το τραγούδι και οι άγγελοι το ξέρουν.

Παίξε κεμεντζέ μην κάθεσαι τα παράπονα μου τα ξέρεις
και θα σηκώσω στο χώρο όλους τους Πόντιους εγώ.

Αρχίζω το τραγούδι κλάψε λύρα μαζί μου στην πατρίδα μου,
για την γλώσσα μου με είπανε ξένο για την γλώσσα μου.

Παίξε κεμεντζέ μην κάθεσαι τα παράπονα μου τα ξέρεις
και θα σηκώσω στο χώρο όλους τους Πόντιους εγώ.

Για την πίστη και την πατρίδα μας θάνατο γνωρίσαμε,
και τα χώματα του Πόντου με αίματα ποτίσαμε.

Παίξε κεμεντζέ μην κάθεσαι τα παράπονα μου τα ξέρεις
και θα σηκώσω στο χώρο όλους τους Πόντιους εγώ.

Τραγουδάω την ιστορία εδώ για να την μάθουν όλοι,
με το αίμα είναι γραμμένη να μην το ξεχάσουν.

Παίξε κεμεντζέ μην κάθεσαι τα παράπονα μου τα ξέρεις
και θα σηκώσω στο χώρο όλους τους Πόντιους εγώ.

Τραγούδι: Νίκος Γεωργιάδης – Γιάννης Γεωργιάδης

Λύρα: Γιάννης Γεωργιάδης

Ετικέτες , , , , .Προσθέστε στους σελιδοδείκτες το μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *